Czym jest pies bezwłosy? Pochodzenie, rasy i pielęgnacja

Nie każdy pies może pochwalić się puszystą sierścią – i szczerze mówiąc, niektóre z najbardziej fascynujących ras na świecie mają jej bardzo mało albo nie mają jej wcale. Nieważne, czy pies bezwłosy przyciągnął Twój wzrok w parku i wywołał podwójne spojrzenie, czy naprawdę rozważasz zabranie jednego do domu – jesteś we właściwym miejscu. Te psy są starożytne, lojalne i zaskakująco mało wymagające pod pewnymi względami – mają jednak swoje unikalne potrzeby.

Najważniejsze wskazówki

• Rasy psów bezwłosych występują na kilku kontynentach i istnieją od tysięcy lat.
• Ksolo (ksloitzcuintli) to najbardziej znana rasa bezwłosa, wywodząca się ze starożytnego Meksyku.
• Nie wszystkie psy bezwłose są całkowicie łyse – niektóre, jak chińczyk bezwłosy, mają kępki sierści w określonych miejscach.
• Psy bezwłose wymagają ochrony przeciwsłonecznej, nawilżania i pielęgnacji skóry zamiast regularnego szczotkowania.
• Większość ras bezwłosych jest uczuciowa, czujna i silnie przywiązuje się do swojej rodziny.

Pies bezwłosy to dokładnie to, co sugeruje nazwa – pies, który z natury ma niewiele sierści lub nie ma jej wcale, na skutek mutacji genetycznej. Ta cecha pojawiała się niezależnie w różnych częściach świata na przestrzeni tysięcy lat, dając w rezultacie kilka odrębnych ras psów bezwłosych o bardzo różnej historii, wielkości i osobowości.

Pies bez sierści to nie tylko ciekawostka. Rasy te były nierzadko uważane za święte, używane jako żywe termofory i cenione za ciepło oraz lojalność. Dziś są oddanymi towarzyszami – szczególnie dla osób z alergią na sierść zwierząt, ponieważ linieją bardzo mało lub wcale.

Warto jednak zaznaczyć, że „bezwłosy” nie zawsze oznacza całkowicie łysy. Niektóre rasy mają kępki sierści na głowie, ogonie lub łapach. Inne pokryte są cienką, ledwo widoczną warstwą meszku na części ciała. Stopień bezwłosości różni się w zależności od rasy, a nawet w obrębie tego samego miotu.

Wiele współczesnych ras psów bezwłosych ma korzenie sięgające tysięcy lat wstecz. Starożytne cywilizacje Meksyku, Ameryki Południowej, Afryki i Azji hodowały psy bezwłose – niekiedy niezależnie od siebie – co świadczy o tym, jak powszechnie ludzie byli zafascynowani tymi niezwykłymi, ciepłymi w dotyku towarzyszami.

Ksloitzcuintli – słynny meksykański pies bezwłosy

Ksloitzcuintli – znany też jako ksolo lub meksykański pies bezwłosy – to jedna z najstarszych i najrzadszych ras psów na świecie. Dowody archeologiczne potwierdzają obecność azteckiego psa bezwłosego w Mezoameryce ponad 3000 lat temu. Aztekowie wierzyli, że ksolo prowadzi dusze do zaświatów, co sprawiało, że rasa ta była zarówno duchowo ważna, jak i głęboko zakorzeniona w codziennym życiu.

Współczesny meksykański pies bezwłosy występuje w trzech rozmiarach – miniaturowym, małym i standardowym – oraz w dwóch odmianach: bezwłosej i owłosionej. Tak, meksykański pies bezwłosy z sierścią istnieje naprawdę i obie odmiany mogą pojawić się w tym samym miocie. Meksykański pies bezwłosy, z którego Meksyk jest dumny, jest dziś uznawany przez największe związki kynologiczne i pozostaje narodowym psem tego kraju.

Chińczyk bezwłosy – mały pies bezwłosy o wyjątkowym wyglądzie

Chińczyk bezwłosy to prawdopodobnie najbardziej rozpoznawalna mała rasa psa bezwłosego na świecie – głównie dzięki efektownym kępkom sierści na głowie, łapach i ogonie. Mimo swojej nazwy historycy uważają, że ten pies bezwłosy z czubem mógł pierwotnie pochodzić z Afryki, zanim trafił do Chin, gdzie trzymano go na statkach do polowania na szkodniki.

Rasa ta występuje w dwóch odmianach: bezwłosej (z miękką, jedwabistą sierścią jedynie na kończynach i głowie) oraz puchowej (w pełni owłosionej). Obie mogą pojawić się w tym samym miocie i obie są równie urocze. Jeśli podoba Ci się wygląd małego psa bezwłosego, ale zależy Ci na jak największej osobowości w małym ciele – chińczyk bezwłosy to strzał w dziesiątkę.

Jeśli marzysz o towarzyszu, który mało linieje, być może zainteresuje Cię również artykuł o rasach przyjaznych rodzinom, które łączą odpowiedni temperament z łatwością w pielęgnacji.

Poza ksolo i chińczykiem bezwłosym istnieje kilka innych ras psów bezwłosych, o których warto wiedzieć. Oto krótkie zestawienie najpopularniejszych:

• Peruwiański pies bezwłosy (Perro sin Pelo del Perú): Starożytna rasa z Ameryki Południowej, podobna wyglądem do ksolo – elegancka, atletyczna i bardzo lojalna. Uznana przez FCI, jest peruwiańskim narodowym dziedzictwem cynologicznym.
• Amerykański terier bezwłosy: Młodsza rasa, wyhodowana w Luizjanie w latach 70. XX wieku. Ten żywiołowy mały pies bezwłosy jest całkowicie łysy (bez kępek ani meszku) i ma śmiały, ciekawski temperament typowy dla terierów.
• Abisyński terier piaskowy (afrykański pies bezwłosy): Tak zwany afrykański pies bezwłosy jest rzadki i nie jest powszechnie uznawany przez główne związki kynologiczne, ale ma długą historię w niektórych częściach Afryki. Niektórzy historycy wiążą cechy bezwłosości psów z tym, co bywa określane mianem egipskiego psa bezwłosego, choć dokumentacja jest ograniczona.
• Khala bezwłosa: Boliwijska rasa bezwłosa, występująca w dwóch typach – krótkonożnym i długonożnym. Łagodna i spokojna, rzadko spotykana poza Ameryką Południową.

Można zauważyć, że wiele z tych ras pokrywa się ze światem psów rzadkich lub mniej popularnych. Jeśli cenisz sobie wyjątkowość, być może zainspirują Cię również duże rasy psów o wielkich osobowościach – bo odważne wybory zawsze wchodzą w grę.

Jednym z najczęstszych pytań jest to o temperament meksykańskiego psa bezwłosego – i dobra wiadomość jest taka, że ksolo słynie ze spokoju, lojalności i zaskakującej intuicji. Psy tej rasy zwykle silnie przywiązują się do jednej osoby lub całej rodziny i mogą być powściągliwe wobec obcych, ale rzadko bywają agresywne. Można powiedzieć, że to taki „silny i małomówny” typ w świecie psów.

Czego spodziewać się po bezwłosym szczeniaku

Mały bezwłosy pies – czy to szczenię meksykańskiego psa bezwłosego, chińczyk bezwłosy, czy peruwiański pies bezwłosy – od samego początku będzie wymagał trochę więcej uwagi. Jego skóra jest odsłonięta, co oznacza, że:

• Ochrona przeciwsłoneczna jest koniecznością (tak, krem z filtrem dla psów to coś realnego).
• Skóra może się przesuszać lub mieć tendencję do trądziku, dlatego regularne, delikatne nawilżanie bardzo pomaga.
• Psy bezwłose odczuwają zimno intensywniej niż rasy owłosione, więc ciepły sweterek zimą to nie fanaberia – to konieczność.
• Wczesna socjalizacja pomaga wyrosnąć na pewnego siebie, dobrze funkcjonującego dorosłego psa.

Czarny pies bezwłosy lub pies o ciemniejszej pigmentacji może mieć niewielką przewagę na zewnątrz – ciemniejsza skóra zapewnia nieco lepszą naturalną ochronę przed promieniowaniem UV, choć krem z filtrem i tak jest zalecany.

Długość życia i zdrowie

Długość życia meksykańskiego psa bezwłosego robi wrażenie: ksolo żyje zazwyczaj od 13 do 18 lat, co czyni go jedną z dłużej żyjących ras średniej wielkości. Peruwiański pies bezwłosy i chińczyk bezwłosy mają podobną długość życia – przy odpowiedniej opiece często dożywają 13–15 lat.

Psy bezwłose są generalnie wytrzymałe, ale ich skóra wymaga systematycznej pielęgnacji. Regularne kąpiele, nawilżanie i wizyty kontrolne u weterynarza w zakresie zdrowia skóry robią ogromną różnicę. I w przeciwieństwie do ras wymagających intensywnej pielęgnacji – szczotkowanie odpada, ale na jego miejsce wchodzi pielęgnacja skóry.